http://www.chmurka.net/p/wouxun.tar.gz

Całość została przetestowana na modelach KG-UVD1P i KG-UVD2. Obydwa, jak słusznie zauważył Gof, identyfikują się jako KG669V.

Oczywiście, przed użyciem proszę zapoznać się z ulotką lub skonsultować z najbliższym guru linuksowym lub administratorem.

Utility was developed on Wouxun KG-UV2D and tested on KG1UVD-P (both
identify as KG669V). Possibly other Wouxuns are supported too - use at
your own risk and ALWAYS make backups! Using this utility can result
in rendering your radio unusable. You have been warned.

Utility was developed under Linux but ports for other systems can be made.
If you're interested please contact us.

Utility downloads binary memory map from Wouxun radio to file and uploads
this file to the radio. This map contains all settings, channels, locks etc.
It can also export locks and channels from binary file to CSV file to allow
you to edit it in your favorite editor or spreadsheet. Edited CSV file can
be later imported into existing binary file and this binary file sent back
to radio.

Altering other settings is not possible at this time (it is not needed as
they are accessible from the menu), but if you want this functionality,
please let us know.

Newest version can be found at:

http://www.chmurka.net/p/wouxun.tar.gz

2. Authors

SP5GOF gof (at) chmurka.net - coding
SQ5LWN baseciq (at) baseciq.org - reverse-enginnering and procotol information

3. Interface

Standard RS232/TTL converter on MAX232 or similar is needed. It can be found
on Google. Connections:

a) 2.5mm (spk) shield: gnd
b) 2.5mm (spk) ring: radio tx (out)
c) 2.5mm (spk) tip: unconnected
d) 3.5mm (mic) shield: radio rx (in)
e) 3.5mm (mic) ring: unconnected
f) 3.5mm (mic) tip: unconnected

4. Usage

Command line syntax is: wouxun  [command parameters]

Valid commands and their parameters:

test -p

get -p 
 -f 
put -p
 -f 
export -f  -c 
import -f  -c 

Examples:

Test connection:
$ wouxun test -p /dev/ttyS0

Read data from radio to binary file:
$ wouxun get -p /dev/ttyS0 -f wouxun.bin

Write data to radio from binary file:
$ wouxun put -p /dev/ttyS0 -f wouxun.bin

Export csv table from binary file:
$ wouxun export -f wouxun.bin -c wouxun.csv

Import csv table to binary file:
$ wouxun import -f wouxun.bin -c wouxun.csv

Remember to always make backups!

I niech ktoś mi powie, że nie dążą do panowania nad światem internetem ;-)

Link: http://code.google.com/intl/pl/speed/public-dns/

Piątek, późne godziny popołudniowe. Sąsiadka mnie zawołała, że jej stacjonarny nie działa. Zwlokłem się z wyra, podniosłem słuchawkę, cisza. Napięcia na linii brak. Kabel do skrzynki sprawdzony, nie stwierdziłem na nim przerw. Dobra, idę do domu zadzwonić na błękitną i zgłosić awarię. Podnoszę słuchawkę i zamiast wesoło ćwierkającego ciągłego sygnału usłyszałem przerywany. Próbuję parę razy – dupa. Reset modemu – dupa. Do mnie dodzwonić się można, natomiast mi nie dane jest nawiązać połączenie. Dobra dzwonimy do jupisi.

Traf chciał że im w ogóle coś nieźle padło, bo do 23:00 nie udało mi się dodzwonić. Dopiero następnego dnia w przebłyskach świadomości pomiędzy atakami bólu zęba udało mi się do UPC dobić. Mimo iż lewa połowa aparatu gębowego mnie boli niemiłosiernie, usiłuję powstrzymać moce dżedaj i nie zatłuc konsultanta na odległość. Pan mi mówi że jest poważniejsza awaria i żeby zrestartować modem, ale koniecznie po 17:00 bo teraz to uwalę sobie internet. Traf chciał że po dojściu do biurka widzę jak modem sam się zrestartował i… zsynchronizował bez najmniejszych problemów. Wychodzi na to że awarii internetu u mnie nie ma. Wieczorem już nieźle wściekły (gorączka, ryło mnie całe boli, Ketonal nie pomaga) udaje mi się dobić do UPC. Pan oczywiście zwija się w przeprosinach, owija we wstążeczkę i daje siebie do pokrojenia, bo jest mu niezmiernie przykro. Natomiast z racji tego że zgłosiłem dezaktywację poczty głosowej, to na bank, w ciągu 48h telefon zostanie naprawiony.

Mija niedziela, poniedziałek, 48h. Tym razem nastrój trochę lepszy. Stan zapalny odpuszcza, powoli dochodzę do siebie (po 10 dniach pieprzonego bólu). Dodzwoniłem się do UPC. Again, betoniara po drugiej stronie w kółko pieprzy że nie wie kiedy telefon naprawią, później pieprzy coś o pięciu dniach roboczych. Ostatkiem sił bronię się przed cisnącą się na usta łaciną i trzymam fason. Ciśnienie pozwala mi na postrzeganie pozazmysłowe i już widzę sucz siedzącą gdzieś w Katowicach przy biurku na ołpenspejsie, lakierek do paznokci śmierdzący w promieniu 20 metrów i pilniczek którym się branzluje po pazurkach. Brak zdolności telekinetycznych u mnie ocalił jej życie.

Ech. Walę. Wyciągnąłem znajdujący się w starym mieszkaniu „Aster TP” i podpiąłem pod linię TP. Zobaczymy, czy teraz z telefonem w UPC się też będę pieprzył osiem miesięcy jak z internetem.

Update: po którymś telefonie z kolei natrafiłem na osobę która umiała zadzwonić gdzieś dalej i poprosić o naprawienie. O dziwo, udało się problem rozwiązać od ręki i telefon ożył. Tylko dlaczego pracowników w UPC którzy znają się na swojej robocie można policzyć na palcach jednej ręki?

I żeby być sprawiedliwym, przyznaję, że problemy z UPC się skończyły.

A tutaj wykres jak to wygląda w praktyce:

Bratysława

Bardzo miłe zaskoczenie już po przekroczeniu granicy – tygodniowa winieta na autostrady w Bratysławie kosztowała 5 €, co w porównaniu z kosztem przejazdu naszymi ogryzkami jest po prostu ceną powalającą. Co prawda, autostrada Brno-Bratysława nie była w stanie idealnym, ale za te pieniądze i za taką wygodę, to na prawdę nie ma co marudzić.

Po dojechaniu do miasta, poraził mnie natomiast jego klimat, który jest prawie żywcem wyjęty z GOPu. Odbierałem to miasto jak idealną syntezę czeskiej Pragi i Katowic. Ciężko to naprawdę opisać, ale podobnie jak na Śląsku, miejscami miałem wrażenie że czas się zatrzymał. Poza tym jest to miasto niewiarygodnie zatłoczone, z makabrycznymi cenami za parking (rzędu 3 € za godzinę!)

Brno

Pierwsze wrażenie podczas spaceru w Brnie (akurat był to spacer przez Brno hl.n.) – “zupełnie jak na Dworcu Centralnym”. Właściwie to tak jak na Warszawa Stadion. Rewelacyjny targ praktycznie w samym centrum starówki, gdzie zjadłem w końcu po raz pierwszy w tym roku słodkie truskawki. Ah! I świetna knajpa na náměstí Svobody, gdzie zajadaliśmy się kurczakiem z brzoskwiniami w serze żółtym z bramoborami po amerykańsku (kawałki ziemniaków smażone w czosnku, więc nie wiem dlaczego hamerykańskie) – gorąco polecam. A jakby wam przyszło jeść lody, to pamiętajcie że niezależnie ile kulek zamówicie, to i tak będziecie musieli dopłacić za większy wafelek.

Lednice

Lednice to miasteczko posiadające dwustuhektarowy ogród z pałacem i kościołem. Powiedzmy, taka uboższa wersja naszego Wilanowa. Tylko że w Lednicach przynajmniej nie starają się z ciebie zedrzeć na każdym kroku. Poza wielkim ogrodem i stawami, urzekł nas pokaz dzikiego ptactwa urządzany na terenie ogrodu. Po prostu niesamowite ptaki – orły, sokoły, sowy i wiele innych. Organizacją tychże pokazów zajmuje się stowarzyszenie prowadzące taki ptasi azyl.

Kolejna atrakcja w Lednicach, to chyba najdroższy trunek jaki kiedykolwiek piłem, mianowicie malinowy burčák. Kosztowało to blisko 14zł za kieliszek, ale za to przypominało mi smak malinowej nalewek mojej babci, tylko że tym razem porządnie schłodzonej i lekko musującej.

I po wakacjach

Podsumowując, było super. Niestety, ale ja się nie nadaję do zwiedzania miast, przynajmniej jeżeli chodzi o zabytki. Jestem specyficznym turystą. Interesują mnie kulinaria, alkohol i transport publiczny. Większą frajdę będzie mi sprawiało połażenie po wszystkich stacjach metra niż fotografowanie się na tle jakiegoś historycznego monumentu. Ewentualnie poproszę o zdjęcie na tle Taurusa lub innej niespotykanej na polskich torach lokomotywy. Jakieś ciekawostki, w stylu jaskinie, wystawy ptaków, wesołe miasteczka, etc., też jak najbardziej. Ale błagam, żadnych zabytków. Natomiast sam Mikulov, nasza baza wypadowa, super. Cisza, spokój, w powietrzu unosił się zapach lenistwa i wiecznych wakacji. Przytulne knajpki, punkty widokowe – to jest to czego mi brakowało i co pozwoliło mi odpocząć.

W myśl zasady “Polska za drogo” stwierdziliśmy, że kolejny raz uderzymy do Czech. Konkretnie rzecz biorąc – DP dostała ciśnienia na Toskanię na którą ja nie bardzo chciałem się zgodzić, więc znalazła Mikulov na Morawach. Mieścina bardzo mała, bogata w winnice, w bliskiej odległości od granicy z Austrią.

Pierwszy rekonesans w sprawie biletów na pociąg nas po prostu zabił. Ceny urosły prawie dwukrotnie od zeszłego roku i podjęliśmy decyzję że tym razem jedziemy konserwą. Na szczęście, do wyprawy dołączył Tomek, więc zamiast jechania małą konserwą, pojechaliśmy konserwą dużo większą, w dodatku klimatyzowaną i opancerzoną. Ale przejdźmy do rzeczy.

Mikulov

Upojne i zaciszne miejsce. Nie ma tłumu turystów, jest parę knajp, masa winnic w okolicy, parę punktów widokowych i upiorny upał. Poza tym cisza, spokój. W okolicy jeszcze jaskinie i staw po kamieniołomach. 60km do Brna, 80km do Wiednia, 100km do Bratysławy. Tak więc rewelacyjna miejscówka na wypady.

Na specjalną uwagę zasługuje pensjonat Panorama, gdzie na dziedzińcu czekają dla pensjonariuszy atrakcje w postaci kangurów, dogów angielskich, żółwi i innej menażerii, kawałka ławy gdzie można kulturalnie oddać się alkoholizowaniu organizmu, hamaki, miejsce na grilla i basen (w budowie). A wszystko to za jedyne 300CZK od osoby, czyli c.a. 50zł. Osobom uczulonym na jakiekolwiek zwierzęta, odradzam.

Wiedeń

Z racji tego, że zabytki jakoś średnio mnie obchodzą w takich miastach, skupię się na komunikacji. W tym mieście widać że ktoś myśli o mieszkańcach. Pięć linii metra wspomagana gęstą siecią S-Bahnów i kolei regionalnej. Dla mikola istny raj na ziemi. I przyznaję że tylko to widziałem. Znaczy wiem, że ten duży strzelisty budynek to jakiś bardzo ważny kościół, a ten pan z pomnika to też jakaś ważna persona (papież jakiś?), ale wybaczcie, ja w Wiedniu widziałem tylko szyny, tramwaje i pociągi :-) I aż żal tyłek ściska, dlaczego my mamy tak do d**y z tą komunikacją miejską? Chociaż muszę przyznać, że podobnie jak w Pradze, wrażenia towarzyszące obcowaniu z przystankiem metra, są bardzo podobne do tych z wizyty w D.H. Smyk w latach jego największej komunistycznej świetności. Nie wiem, czy chodzi tutaj o zastosowane materiały wykończeniowe wraz z futurystycznym jak na tamte czasy designem, czy chodzi o ten smar ze schodów ruchomych który pachnie tak samo jak w rzeczonym Smyku. Nie potrafię wskazać tego co mi przypomina w tych stacjach dzieciństwa.

Tomek natomiast widział tylko Wiener Prater :-)

Okej. Tym czasem – koniec, bo późno już ;-) Reszta niebawem!

Źródło: http://www.technonews.pl/Technonews/1,94439,6525448,Tak_moze_wygladac_Windows_8.html

A no tak. Potrzebowałem soft do synchronizacji. Na stronie Creative’a była aktualizacja firmware (1.21.03e) która spowodowała takie piękne krzaki przy przełączeniu na czeski język. Na polski w ogóle nie dawał się przełączyć. Na szczęście, można spokojnie zrobić downgrade. Jakby jednak nie patrzeć, #fail.

A stary soft 1.21.01e można znaleźć tutaj.

Aktualizacja: Po przeprowadzeniu upgrade z menu „serwisowego” (włączyć z wciśniętym przyciskiem play) polski język się pojawił. Niestety, 1.21.03e nadal nie usuwa paru irytujących problemów związanych z polskim językiem. Ale mimo to i tak nie zamieniłbym Zena na cokolwiek innego :-) Cóż, na codzień te błędy nikomu nie przeszkadzają.

Przy okazji o sprawie napisało “Echo podwarszawskie”. Oczywiście wypowiedź wymijająca rzeczniczki prasowej kolmazu nie napawa optymizmem, ale poddawać się nie będę. Życzcie mi powodzenia.

Nie jestem super fanem Bonda, ale wiadomo, każdy w życiu oglądał przynajmniej jednego. Ja pewnie wszystkie widziałem. I myślałem że Bond to Bond, zawsze taki sam. Bond był dla mnie czymś starym, dobrym, sprawdzonym, identycznym, aż zmuszającym do parodiowania jako jedno z dzieł kina które zawsze będzie takie samo. Seria mi się zawsze kojarzyła z latami 80-tymi i 90-tymi i na półce z filmami Bondy by wylądowały obok Akademii Policyjnej.

I tak traktowałem Bonda dokąd nie obejrzałem “Casino Royale”…

Jest to zupełnie inny Bond. Nie jest to nienaganny, grzeczny i uprzejmy Pan, który z każdej bójki wychodzi jednie z lekko przekrzywionym krawatem. Nowy Bond dostaje w mordę, ma na pysku szramy i nie jest niestety grzeczny i uprzejmy. Gówno go obchodzi czy Martini jest wstrząśnięte czy zmieszane. Nie czeka aż przeciwnik dokończy swoją kwestię tylko zabija. I choć jest to zamach na wieloletnią konwencję nieskazitelnego gentelmena służącego Jej Królewskiej Mości, to wyszło mu to na dobre. Trzeba spojrzeć prawdzie w oczy – More, Dalton, Brosnan, Connery – ci panowie powinni odejść na emeryturę. Ile lat można oglądać praktycznie to samo? Terapia szokowa w postaci Craiga jest odświeżeniem całej serii i próbą zaciągnięcia nowych pokoleń przed ekrany. Przecież starzy wyjadacze kiedyś wyginą i kto będzie 007 oglądał? Fakt, powinni jeden dialog dopracować – “I’m Bond, Jason Bond” – gdyż nowy Bond jest podobny do Bourne’a. NB stara się jak Jason być realistyczny i prawdziwy. Craig na ekranie nie walczy o zniszczenie stacji kosmicznej psychopaty a walczy z realnym zagrożeniem, kartelem firm które chcą zmonopolizować dostęp do wody.

Tak więc, dajcie młodzieży drodzy fani coś czasem obejrzeć. Zawsze macie w odwecie zapas Bondów na przynajmniej trzy długie weekendy do oglądania.

A! I wcale nie jestem taki stary. Jeszcze 30-tki nie mam ;-)

Materiały dostępne są tutaj.

Jak ja się cieszę że pociągiem jeżdżę pod samą firmę.

Nie, no okej, każdy orze jak może i parkuje gdzie się da. Po prostu sytuacja do przeżycia. Niemniej jednak, w drodze powrotnej znowu spotkałem zdolniejszego kierowcę taksówki jadącego esperalem. Metoda na parkowanie tamtego nie była jakoś powalająca więc nie rozstawiałem się już z całym majdanem tylko pojechałem dalej. I w sumie nie warto by było nawet marnować czasu na ten wpis gdyby nie zdecydowany finalista naszego dzisiejszego wieczoru…

A na deser, timelapse (trochę ubogie, ale zawsze) z ładowania Skody:

Get the Flash Player to see this player.

No dobrze, współpraca z UPC nie zaczynała się w moim wypadku zbyt gładko, ale mimo wszystko, teraz jest dobrze. W dodatku wróg mojego wroga to mój przyjaciel ;-)

Więcej przeczytacie w Gazeta.pl: Ojciec Rydzyk walczy z telewizją kablową UPC

Mija godzina 17:45. Pociąg 11720 rusza z zachodniego toru zgodnie z planem. Wraz z kolejnymi metrami torowiska, pociąg osiąga linię nr 449, relacji Rembertów-Zielonka. Człowiek pytający o Rembertów nadal siedzi na swoim miejscu. Nie przeczuwający zbliżającej się katastrofy. Nie niepokojony przez kogokolwiek. Zanim zrozumie swoją sytuację nie będzie już odwrotu. Żeby być szczerym, wraz z wyruszeniem z Rembertowa, jakiekolwiek szanse na ratunek zostały zaprzepaszczone.

Mija kolejne dziewięć minut. Dziewięć minut podróży przez ciemny las. Podróży, w której pociąg 11720 osiąga przystanek osobowy Zielonka Bankowa. Człowiek z teczuszką, gotuje się do wyjścia z pociągu. Pierwszy cień wątpliwości pojawia się, gdy nie widzi za oknami prawej burty peronu. Mimo wszystko decyduje się wysiąść.

Pierwsze chwile na peronie nie zwiastują, wbrew pozorom, niczego złego. Ale nic już się nie da zrobić. Człowiek z teczuszką myśli że tylko po ciemku nie może poznać okolicy. Łudzi się, że jest wszystko w porządku.

Słychać sygnał do odjazdu. Krótkie, niskotonowe warknięcie i następujące po nim syknięcie aparatury pneumatycznego zamykania drzwi. Zanim jednak zamkną się do końca, do uszu czujniejszych pasażerów dobiegnie ostatnie wołanie o pomoc Człowieka z teczuszką stojącego już na peronie…

- Eeee? Warszawa Wola-Grzybowska?

Tymczasem Hilter i Stalin, nadal nie żyli.

Po jakimś czasie (parę dni temu) spróbowałem go ożywić. Wyszło mi, że zdechły akumulatory (again!). Góf mi doradził żebym zaimportował mu takie z ogniwa 8.4V. Jakoś mi przeszło jak zobaczyłem na ceny innych zestawów. Zdecydowałem się na Plantronicsa 330. I co? Też zdechł. Znaczy, zawiesił się, j….y. Oczywiście nie ma feature resetowania. Pozostaje mi poczekać parę tygodni aż ogniwa szlag trafi i może zadziała. Ale czekać nie będę, pojadę go jutro zwrócić. Odbiorę kasę i sobie chyba kupię zwykłe słuchawki do poportu nokiowego. Te się nie mają jak zawiesić.

Szanowni Państwo, bla bla bla, przesyłamy upominek, z racji tego że ponieważ olaliśmy Państwa reklamację!

No okej, miło z waszej strony. Fajny kalendarz myślę, na 2009 rok będzie w sam raz jak ulał… Ale… Hm. Coś tu nie pasuje… No tak! Przecież to kalendarz uniwersalny, bez dni tygodnia. Taki ładny planer, coby nie trzeba było co roku zmieniać i żeby się w magazynach nie marnowało. Well. Lubie takie upominki. Takie, tj. praktyczne. Kalendarz na ścianę, notes, długopis, bilet do kina (tak, są operatorzy którzy dają swoim klientom bilety do kina). Jestem łasy na praktyczne upominki które nie wyglądają beznadziejnie i nie wstyd ich używać. I ten kalendarz też jest ładny. Ma naprawdę ładne zdjęcia, ale do niczego mi się niestety nie przyda. Dziękuję drogie UPC za pamięć o mnie, ale niestety, skucha.

A że reklamacja? A no w ostatnim miesiącu, dwa razy prądu nie było w okolicy w której UPC ma swój główny węzeł i internet nie działał przez parę godzin. Ale wybaczam. To nie ich wina.

Tym razem wypoczywałem (?) w Pradze. Ale tej czeskiej, nie warszawskiej. Było nieźle. Ale zacznijmy od początku…

Jakoś tak wyszło, że ciekawiej będzie pojechać pociągiem. Dziewięć godzin w EC106 w kierunku Pragi jednak było średnio fajne. W pociągu ani zakurzyć, ani porządnie się rozsiąść. Do granicy w 5 osób, a od granicy to co chwila ktoś wsiadał, wysiadał i tak w kółko. Na miejscu okazało się że bez samochodu da się żyć. Dojazd do hostelu Holečkova całkiem niezły – dwa przystanki metrem i parę tramwajem, w sumie około 25 minut. Wzięliśmy pokój w 3 osoby. Polecam, czysto, schludnie, świeżo po remoncie, tylko właściciel ma jakieś kompleksy na punkcie drzwi wejściowych i musi każdego nauczyć ich obsługi. Mankamentem było łóżko. Cienki materac z gąbki w połączeniu z dechami pod spodem i moją wagą, dały w efekcie obolały tyłek, plecy i inne punkty styku z tą katorżnią. Jednak jak pomyśle że do najbliższego centrum handlowego (Anděl) i metra miałem 5 minut tramwajem, to przyznaję że było dobrze. Oczywiście o walorach praskich knajp i ichniejszych cenach piwa nie wspomnę. Jeżeli chodzi o jedzenie, to w knajpach tańsze niż na warszawskiej Starówce, a w sklepach ceny są porównywalne, może minimalnie niższe.

Pogoda była też w porządku. Niezbyt gorąco, ale zdecydowanie cieplej niż tutaj. Przez cały czas mieliśmy jeden deszczowy dzień, dzięki czemu dało się po mieście pochodzić w normalnych warunkach, gdyż w sobotę i w niedzielę tłumy były niemiłosierne.

Dawno nie byłem na wspomnianej warszawskiej Starówce, ale praskie pamiątki biją na głowę poziomem kiczu Warszawę. Na kilkadziesiąt sklepów które widziałem, jedyny do którego warto było wejść znajdował się na terenie Wyszehradu. Dobiły mnie szczególnie hand-made rysunki które można było znaleźć w okolicy Zamku Praskiego, a które parędziesiąt metrów niżej na Małej Stranie w galerii dostępne były 10% taniej i to w kilku kopiach każdego wzorku. Chociaż w sumie Praga to Europa a nie Afryka i drukarki atramentowe mają :-) Oczywiście, Kasia sobie kupiła taki obrazek (okej, przyznaję, mi się też podoba), ja natomiast jak prawdziwy polak przywiozłem sobie pamiątki ze szkła i C2H5OH

Droga powrotna upłyneła już całkiem fajnie. Wagon ČD 2 klasy mimo posiadania zagłówków na poziomie moich barków, okazał się całkiem przyjemnym miejscem. Udało nam się dojechać tylko w 3 osoby w przedziale, tak więc po odpowiednich modyfikacjach foteli mieliśmy całkiem wygodną kanapę 2×2 metry. Oczywiście, nie obyło się bez spóźnienia. Czesi zarobili +15 które nadrobili bez problemu w Bohuminie, a Polacy jak polacy, wyrównali straty do +25 już w Katowicach.

Cóż, pozostaje mi teraz pójść spać na wreszcie miękkim wyrku, coby rano w sklepie dogadać się bez problemu.

PS. Google Adsense jest bezbłędne ;-)

Ale jest dobrze, zaplanowałem już urlop na wrzesień. Co prawda, dla wielu ludzi nic specjalnego, ale dla mnie to w końcu wyjazd z prawdziwego zdarzenia i spełnienie pewnej zachcianki, którą sobie z małżonką obiecywaliśmy od wielu (odkąd się znamy dokładniej) lat.

Przy okazji sobie wrzuciłem AdSense googlowe. Po co? Nie wiem, tak zobaczyć czy faktycznie można coś na tym zarobić. Trochę z ciekawości. Przeciwnicy reklam i tak je sobie wytną, z 1% odwiedzających może kliknie z litości w linka, a pozostali je oleją. Na brak gotówki raczej nie narzekam, a i takie reklamy nie zwiększą moich dochodów w znaczący sposób. A pamiętacie jak kiedyś nawet podałem numer konta na swojej stronie, żeby osoby które zainteresowane są rewanżem za pomoc w postaci moich „artykułów” mogły mi podarować piwo? Przez te 7 lat dostałem 10zł, od jednej osoby :-) To teraz idę się zamknąć w sobie i dostać fobii :-)

1. posiada poza stopami WIBOR, LIBOR (CHF, USD, EUR, JPY) i EURIBOR;
2. posiada także ostatnie kursy kupna/sprzedaży walut według NBP dla CHF, USD, EUR i JPY;
3. wylicza kredyt w walucie obcej.

Oczywiście, nie daje sobie paznokci nawet obciąć, że działa prawidłowo :-) Ale doświadczenie pokazuje, że w przypadku złotówek sprawował się znakomicie.

Wszelki feedback mile widziany. Źródeł nie udostępniam :P

Zainteresowanych przetestowaniem, zapraszam tutaj.

Tak więc, szanowni pieniacze, bojkotujcie sobie. Przez was, polujących na najtańsze okazję, do mnie trafiają normalni ludzi którzy wolą pochodzić i powybierać i mogą trochę więcej zapłacić, ale wybiorą coś co im się spodoba.

Podobnie było z mieszkaniami – najpierw że jeszcze będą drożeć. Jak na złość, sytuacja na rynku doszła do jako takiej stabilizacji. Zaczeła się korekta. Gazeta zaczeła wieszczyć, że teraz ceny pospadają. A ceny i rynek, jak to ceny i rynek, gazetę mają w miejscu gdzie plecy kończą swoją szlachetną nazwę. Oczywiście gazeta.pl nadal będę czytać, bo jakoś da się odlać wodę z ich artykułów, ale nie o tym miałem pisać.

Wracając do nieruchomości. Jak już wspominałem, Gazeta znowu musiała znaleźć jakiś szokujący temat żeby postraszyć nas. Dzielne redaktorki i redaktorzy nie odczepili się od rynku nieruchomości i rozpoczęli tyradę o tym jak bardzo rosną ceny wynajmu, pisząc o biednych studentach, 2kzł za norę na Bemowie i ogólnym bojkocie wśród braci studenckiej. I ja właśnie o tym chciałem…

Drogi studencie…

Uprzejmie donoszę, że nikt nie ma zamiaru robić za twoją niańkę w wielkim mieście. Nie ma sensu Ci tłumaczyć zawiłości finansowych i gospodarczych dlaczego tak jest. Sroga prawda to to, że powinno się nawoływać do bojkotu nie wysokich cen mieszkań, a studentów. Jesteś klientem upierdliwym. Często nie płacisz na czas, potrafisz zniknąć z mieszkania bez powiedzenia przysłowiowego "pocałujcie mnie w d..ę drodzy właściciele", sąsiedzi mają dosyć twoich imprez. W mieszkaniu jednopokojowym mieszkasz razem z kilkoma innymi osobami, a koszt przywrócenia mieszkania do stanu używalności po twojej inwazji potrafi iść w tysiące złotych. Nie można cię traktować poważnie. Masz w nosie zasady współżycia społecznego, bo po zerwaniu się z garnuszka rodziców, nikt cię nie pilnuje. Umawianie się z tobą na konkretny okres wynajmu nie ma najmniejszego sensu. Co byś nie powiedział i tak wyniesiesz się po ostatnim egzaminie do domu do mamusi a od października znajdziesz nowego frajera który uwierzy że znalazł spokojnego nie palącego i nie hałasującego klienta na najbliższe parę lat.

Jesteś najemcą niepożądanym i to właśnie twój huczny styl życia i strach przed inwazją ciebie i tobie podobnych powoduje windowanie cen. 1500zł za kawalerkę? Tak, to normalna cena za kawalerkę, czynsz, podatki i ubezpieczenie od tego co wykombinujesz. Dodatkowo po każdym najmie lokalu przez studenta trzeba później mieszkanie najczęście wyremontować. Zauważ, że w środku roku akademickiego ceny są normalniejsze, ale w sezonie są takie abyś się przypadkiem nie przypałętał.

Gwarantuje ci, że jeżeli przyjdziesz niebawem do mnie, powiem ci wprost, że ja nie chcę studentowi mieszkania wynająć.

I żeby nie było – zdjęcie zostało wykonane w dniu dzisiejszym.

Hint 1 – jest to na jednym z dworców kolejowych na Mazowszu ;)

Pakiet BitTornado zawiera co prawda w sobie bttrack.py, niestety jest to kolejna usługa którą trzeba uruchamiać i pilnować. Sam protokół trackera podpiera się HTTP. W taki sposób powstało na przykład TBSource – który jest najpopularniej używanym zamkniętym trackerem i nie dam sobie ręki obciąć czy nie jedynym.

Powyższy jest stary jak świat i pewnie nie jest wolny od wad. W dodaktu, co tracker, to inaczej zmodyfikowany. Konkurencji na „rynku” wprowadzać nie zamierzam, ale przejżenie kodu pozwoliło mi na napisanie małego co-nieco. Co prawda nadal nie wiem czy jest sens udostępniania tego komukolwiek. Osoby które są poważniej zainteresowane tematem, napiszą po swojemu na podstawie dostępnego TBSource, a pozostali tylko zamęczą mnie pytaniami, po czym w końcu i tak zainstalują sobie wspomniane TBSource.

PS. Ja też ;-)

• Linksys WRT54G v.2.0-4.0
• Linksys WRT54GS v.1.0-4.0
• Linksys WRTSL54GS v.1.0-1.1

Albo generalnie cokolwiek co chodzi z OpenWRT ;-) Jeżeli masz router do opchnięcia i jest on na liście supportowanego hardware’u OpenWRT, zapraszam. Mój mail jest w lewym górnym rogu strony ;-)

Lista hardware znajduje się tutaj: http://wiki.openwrt.org/TableOfHardware, zanim napiszesz, w ostatniej kolumnie masz status. Jak „Supported” a router mi się spodoba, to transakcja jak w banku.

P.S. routera na linuksie nie postawię.

Z przyziemnych spraw – polecam w Jastarni gofry wielkości cegły dziurawki 4kg, całkiem dobre gyrosy (u nas i tak by to nazwano „kebabem”) i fast foodowe naleśniki, których kaliber też przerósł moją małżonkę (widać sam Śląsk na Kaszuby odpoczywać jeździ).

]]> http://www.baseciq.org/2008/05/05/i-po-majwce/feed 0 http://www.baseciq.org/2008/04/18/czy-jeszcze-pamietacie http://www.baseciq.org/2008/04/18/czy-jeszcze-pamietacie#comments Fri, 18 Apr 2008 21:22:00 +0000 Baseciq http://www.baseciq.org/2008/04/18/czy-jeszcze-pamietacie Sklepy z oprogramowaniem. A właściwie, jaskinie piractwa. Nagrywanie kaset, dyskietek. Jeszcze nawet nie CD…

Żeby nie było wątpliwości – foto wykonane w dniu dzisiejszym, czyli w 2008 roku. A gdzie, to już zagadka dla was ;)

A tymczasem, pozwolę sobie odpalić WordPressa. I generalnie zobaczyć czy mi się w ogóle będzie chciało jednak w to bawić, oraz, czy ktokolwiek to będzie czytał (tak, właśnie Twój request wylądował w access_logu)

A na poważnie. Już po przeprowadzce, po remoncie. Roboty faktycznie sporo. Zapiernicz przy VoIP ostatnio spory w fabryce. Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Przy okazji zaczynam rozumieć, jak wkurzający potrafią być admini :) Faktycznie, nie mam praktycznie czasu na swoje rzeczy. Stoją moje zapędy na nowe projekty. Szlag trafił idee wykończenia strony, nauczenia się .net albo innego ustrojstwa coby na swoje PDA jakiś program napisać. Chociaż nie jest tak źle. Wziełem na warsztat GeexBoxa i powstał Baset Media Player. Po co? Teraz komputer jest w innym pokoju i nie da się z niego przekierować, ot tak, obrazu na telewizor. A czasem człowiek ma ochotę obejrzeć jakieś DVD (tak! należę do ludzi nie posiadających odtwarzacza DVD w domu, nie mówiąc o kinie domowym – bo i po co mi to?) czy innego DivX’a (legalnego, oczywiście).

Chociaż, najgorzej nie jest. Odpaliłem testowo, serwisik rssmob, który pomaga czytać mi newsy na moim PDA. Mam QVGA, więc niestety posiadacze pełnego VGA będą musieli albo cierpieć, albo mi pomóc w rozwoju HTML strony. Podobnie z innymi RSSami niż te które tam są – ochoty i siły starczyło mi na to czego czytam.

- No, nieźle! Ale to dopiero początek… – rzekł z udawaną zadumą Głos Sumienia.
– Wal się. Mi się nie chce – odrzekł chamsko Baset i zrobił Esc, :wq.

Jak każdy prawdziwy polak na urlopie – pędzel w dłoń, gips w miseczkę i jedziemy…

A roboty będzie sporo. Po jutrze, przeprowadzka. Po 27 latach mieszkania w Warszawie czeka mnie emigracja na peryferia. Oj boli. Co prawda, do granic administracyjnych stolicy mam niecałe 10 minut spacerkiem z psem, jednak sama świadomość opuszczenia Warszawy boli. I nie dlatego że warszawa jest lepsza, fajniejsza, stolica i w ogóle. Nie… Opuszczam okolicę w której się wychowałem – czyli Pragę.

Gdzie teraz? A tego dowiecie się w odpowiednim czasie ;) W każdym bądź razie w swoje rodzinne strony samochodem będę miał z 10-20 minut, ale znając tryb życia (jakiego życia, orki rolnej chyba) będę tam sporadycznym gościem.

Wracając do tematu prawdziwego polaka – czeka mnie urządzanie się na prawdziwym swoim. W sumie, można to pięknie określić na finalnym odcięciu pępowiny i oderwaniu się od młodości. Mimo to, że nie mieszkam z rodzicami już w sumie trzy lata, to zawsze do nich miałem blisko (ich blok widzę nawet teraz przez okno). A wyniesienie się na zadupie skutecznie mnie od rodziny odetnie. Skończą się wakacje, wrócę do firmy i będzie znowu siedzenie od rana do wieczora i brak czasu na cokolwiek.

Okej, ale żeby nie przynudzać – życzę wam miłej końcówki wakacji. A sam idę spać, pierwszy z trzech ostatnich razy na pradze.

PS. internet nie wiem kiedy i czy w ogóle będę miał w nowym mieszkaniu, tak więc, częstotliwość updejtów mojej strony znowu spadnie (czytaj: mniej niż zero)…

]]> http://www.baseciq.org/2007/08/25/urlop/feed 3 http://www.baseciq.org/2007/03/14/wtf http://www.baseciq.org/2007/03/14/wtf#comments Wed, 14 Mar 2007 20:18:49 +0000 Baseciq http://www.baseciq.org/?p=88 No właśnie… WTF? Co się stało z baseciq.org. W sumie nic wielkiego. Jak zawsze – brak czasu, czasem i chęci… Ale wreszcie po roku zastanawiania się, zaczynania całej zabawy od nowa, ruszyło się. I tak w sumie w wolnych chwilach wyhodowany został nowy ‘baseciq.org’. Efekt sami widzicie.

Na pewno nie jest to finalna wersja mojej strony (jak zawsze zresztą) ale większość rzeczy już działa. Cóż, jeżeli coś znajdziecie do poprawienia, lub macie jakieś sugestie, to zapraszam do kontaktu ze mną.

Praktycznie wszystkie teksty z działu Linux znalazły się z powrotem na stronie. Gorzej niestety z innymi działami.

Cały silnik strony jest w cholernie eksperymentalnym stadium i jeżeli starczy mi sił żeby go dokończyć, to prawdopodobnie skończy się na jakimś drupalu czy innym wordpressie. Co prawda nie będę umiał ich poprawić, ale będą działać szybciej i sprawniej :-)