Atomowy sen jest jedynym dostępnym zbiorem opowiadań SŁ w Polsce. Składają się na niego trzy krótkie opowiadania – “Przezroczyste witraże”, “Cienie snów” i “Atomowy sen”. Opowiadania te może nie zachwycają, ale rewelacyjnie służą jako próbka prozy Łukjanienki która pozwoli podjąć czytelnikowi decyzję o tym czy warto Siergieja czytać, czy też nie.
No, może prawie wszystkie. Brakuje mi jednej – “Fałszywe lustra”, ale ta ma wyjść nakładem wydawnictwa MAG 26 sierpnia 2009, tak więc mogę uznać za pewnik że ją zdobędę. Ostatnia do kolekcji dołączyła książka “Spektrum (każdy myśliwy pragnie wiedzieć)”, którą udało mi się znaleźć w pewnej porównywarce cen. Na pewnym serwisie aukcyjnym jej nie było, a tu, niespodziewajka, nowiutka książka i to w niezbyt zdzierczej cenie (“Fałszywe lustra” we wspomnianym pewnym serwisie aukcyjnym wydane przez Ambera było dostępne za jedyne 100zł).
Niestety, oznacza to zwiększenie o kolejną pozycję listy książek które chciałem opisać. Tak więc siadam i postaram się coś jeszcze naskrobać.
To lato obfituje w burze i deszcze. Niestety, nie mam coś szczęścia by zrobić jakieś ciekawe zdjęcie pioruna. Mimo wszystko pochwalę się jednym które w końcu udało się zrobić w Ossowie.
Niestety, nawet w dzisiejszą burzę mimo polowań – zero efektów.
W świecie w którym można kupić sobie nieśmiertelność ludzie są najgroźniejszym przeciwnikiem obcych ras. Nie ważne jak zginiesz, obudzisz się niebawem w sterylnym pomieszczeniu, w nowym ciele, gotowy do dalszej walki. Dzięki temu wygraliśmy wojnę i zostaliśmy postrachem obcych. Oczywiście, aby być nieśmiertelnym trzeba pamiętać o każdorazowym odnowieniu swojej polisy. Nie każdy o tym pamięta…
W takiej sytuacji jest główny bohater Linii Marzeń, zawodowy ochroniarz, Key Altos. Mimo to, udało mu się obudzić, po to by zostać zatrudnionym jako ochroniarz do nastoletniego chłopca. I w sumie nic więcej o tej książce się nie da napisać. Po prostu kolejna solidna space-opera, gdzie drugie dno nie jest zbyt głębokie. Łukjanienko postawił w tej książce na akcję i dobrą zabawę. Nie wymaga od czytelnika zbyt wiele.
Ogólna ocena, 7/10.
Linia marzeń (Линия грёз); Amber 2001 (ISBN 83-241-1460-2).
Dzisiaj wyjątkowo nie o książkach a o muzyce. Jakiś czas temu wygrzebałem zespół La Roux. Po paru wydanych singlach w końcu doczekałem się ich płyty. La Roux tworzy muzykę którą można określić mianem synthpopu. Dla mnie jednak jest to muzyka pierwszych przygód z komputerem. Nie ciężko usłyszeć w “Bulletproof” brzemiń perkusji rodem z SIDa. Intro do “Tigerfly” czy “Colourless” też brzmi jak muzyka z 8bitowców. Dzięki temu 46 minut muzyki w 12 utworach dało mi możliwość powrotu do czasów młodości w których całe dnie spędzałem przed Atari.
W dodatku teledyski do dwóch singli “Quicksand” i “In For The Kill” wyreżyserowała polka, Kinga Burza.
Płyta jest teoretycznie już w katalogu Empiku, niestety chwilowo bezcenna. A tym którzy nie mogą się doczekać polecam ostatni teledysk do “Bulletproof”.
Get the Flash Player to see this player.