Atomowy sen jest jedynym dostępnym zbiorem opowiadań SŁ w Polsce. Składają się na niego trzy krótkie opowiadania – “Przezroczyste witraże”, “Cienie snów” i “Atomowy sen”. Opowiadania te może nie zachwycają, ale rewelacyjnie służą jako próbka prozy Łukjanienki która pozwoli podjąć czytelnikowi decyzję o tym czy warto Siergieja czytać, czy też nie.
No, może prawie wszystkie. Brakuje mi jednej – “Fałszywe lustra”, ale ta ma wyjść nakładem wydawnictwa MAG 26 sierpnia 2009, tak więc mogę uznać za pewnik że ją zdobędę. Ostatnia do kolekcji dołączyła książka “Spektrum (każdy myśliwy pragnie wiedzieć)”, którą udało mi się znaleźć w pewnej porównywarce cen. Na pewnym serwisie aukcyjnym jej nie było, a tu, niespodziewajka, nowiutka książka i to w niezbyt zdzierczej cenie (“Fałszywe lustra” we wspomnianym pewnym serwisie aukcyjnym wydane przez Ambera było dostępne za jedyne 100zł).
Niestety, oznacza to zwiększenie o kolejną pozycję listy książek które chciałem opisać. Tak więc siadam i postaram się coś jeszcze naskrobać.
W świecie w którym można kupić sobie nieśmiertelność ludzie są najgroźniejszym przeciwnikiem obcych ras. Nie ważne jak zginiesz, obudzisz się niebawem w sterylnym pomieszczeniu, w nowym ciele, gotowy do dalszej walki. Dzięki temu wygraliśmy wojnę i zostaliśmy postrachem obcych. Oczywiście, aby być nieśmiertelnym trzeba pamiętać o każdorazowym odnowieniu swojej polisy. Nie każdy o tym pamięta…
W takiej sytuacji jest główny bohater Linii Marzeń, zawodowy ochroniarz, Key Altos. Mimo to, udało mu się obudzić, po to by zostać zatrudnionym jako ochroniarz do nastoletniego chłopca. I w sumie nic więcej o tej książce się nie da napisać. Po prostu kolejna solidna space-opera, gdzie drugie dno nie jest zbyt głębokie. Łukjanienko postawił w tej książce na akcję i dobrą zabawę. Nie wymaga od czytelnika zbyt wiele.
Ogólna ocena, 7/10.
Linia marzeń (Линия грёз); Amber 2001 (ISBN 83-241-1460-2).
Tak jak już pisałem prawie dwa tygodnie temu, poczyniłem większe zakupy książek Siergieja Łukjanienki. Na szczęście listonosz nie skapitulował i wszystkie doniósł. Obiecałem sobie, że każda z nich zarobi na jakiś opis tutaj. A kolejna z nich, to “Zimne błyskotki gwiazd”.
Wydawnictwo MAG zarobiło u mnie na wielkiego plusa. Otóż poza wznowieniem poszukiwanego przeze mnie “Dziennego Patrolu”, zaczęli wznawiać pozostałe książki Łukjanienki. Wiem, to nudne czytać cały czas jednego autora. Wybaczcie – inaczej czytać chyba nie umiem. Na pierwszy ogień poszedł “Labirynt odbić” z serii “Głębia”.
Z samym uniwersum Głębi miałem okazję już się spotkać w zbiorze opowiadań “Atomowy sen” i nie mogę powiedzieć żeby pomysł na świat wirtualny SŁ jakoś mnie zwalił z nóg. Ale “Labirynt” po raz kolejny udowodnił że Łukjanienko potrafi naprawdę dobrze pisać.